А ведаеш, і маё прозвішча без прыгод не абышлося. Я ж Машэра, а не Машэраў! Так-так. Нехта з маіх продкаў дужа захацеў быць рускім, вось і дадаў у пашпарце апошнюю літару
Публікацыя першага верша – «Мая песня» у часопісе «Чырвоны сейбіт»
«Мой дзед па бацьку, Сымон Русак, адслужыўшы пятнаццаць год у царскай арміі, атрымаў надзел – дзесяціну зямлі ў сяле Лоцвіны. Пабудаваў там хату і ажаніўся з цыганкай Марыяй. Адсюль і пайшла...